Treść historii:
Hej wszystkim.
Mam młodszego brata, wprawdzie jest to dziecko adoptowane przez moich rodziców,ale bardzo się z Nim związałem.Na początku,nie chciałem go znać, wciąż mu dokuczałem, On się mnie bał, omijał mnie szerokim łukiem, kiedy przychodziłem do domu, On szedł na łąkę i tam spędzał cały dzień... Bardzo tego żałuję, byłem bardzo szorstki, okrutny.Wszystko zmieniło się po jakimś roku, poszedłem do gimnazjum a On do 5 klasy podstawowej.Przed świętami Bożego Narodzenia musiałem dzielić z Nim pokój, byłem bardzo wściekły, pomimo że w ogóle tam nie wchodził, jedynie tylko spać.Już pierwszej nocy zdałem sobie sprawę z tego,że jestem draniem postępując tak z dzieciakiem,który tyle przeszedł.W nocy słyszałem jak krzyczy : Zostaw Mnie!To boli! Krzyczał podczas snu. Mi przeszły ciarki i czułem skruchę.Codziennie obserwowałem go,zauważyłem, że boi się zamykać w łazience. Kiedyś przyszedł po kąpieli do pokoju a na ciele miał blizny, ogromne, jakby ktoś go bił.Następna sytuacja, jadłem ciastka, on był przy mnie, oglądaliśmy telewizję, spytał się delikatnie jakby się czegoś bał : Mogę się poczęstować ?Bał się kąpać w jeziorze,okazało się,że jego poprzedni ojczym chciał go utopić. Poczułem się jak ostatni dureń, postanowiłem, że zrobię wszystko, żeby tego chłopaka uszczęśliwić.Zacząłem być dla Niego miły, nauczyłem go łowić ryby, zrobiliśmy domek na drzewie i tam spędzaliśmy wiele czasu.Jeździliśmy w góry,chodziliśmy na wyprawy, robiłem wszystko żeby naprawić to co straciłem.To jest cudowny przyjaciel, mój kochany brat.Kiedy opowiedział mi, że był bity a potem zamykany w łazience przez dwa a nawet trzy dni, popłakałem się, aż zaciskało mnie w gardle, a On tylko rzekł z uśmiechem : "Na szczęście mam Ciebie". Dziękuję Bogu za mojego brata, dzięki niemu poznałem czym jest miłość ! To wspaniały człowiek, nadal trzymamy się razem, jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi i tak zostanie.Żałuję tego jak na początku z Nim postąpiłem, On jest taki wyrozumiały...Teraz nie potrafiłbym bez Niego żyć ;)

Wyświetleń: 444