Treść historii:
Miał na imię Marcin. Rzucił się pod pociąg ostatniej nocy. Dowiedziałam się o tym dzisiaj po południu.

Cały czas to do mnie nie do końca dociera. Jeszcze wczoraj wysyłałam mu życzenia imieninowe i mi odpisał. Ze 2 tygodnie temu się z nim widziałam, rozmawiałam...

Wiem, że miał ciężkie życie, problemy ze zdrowiem, z rodziną. Niedawno rzuciła go dziewczyna. A mimo to jakoś się trzymał, miał plany na przyszłość. Był bardzo wierzący, chciał zostać księdzem. Nie mam pojęcia co go skłoniło do tego kroku.

Wyszedł późno w nocy z domu. Już na torach zadzwonił do osoby, której bardzo ufał. A potem kontakt z nim się urwał... Rano do jego domu przyjechała policja żeby poinformować co się stało. Rodzina i znajomi są w szoku, załamani.

Jestem pewna że to był impuls, nieprzemyślana decyzja... Gdyby poczekał z nią do rana to by się nie zdecydował... Gdyby zobaczył słońce... ale niestety, był człowiekiem bardzo wrażliwym i impulsywnym. On nie chciał umierać.

Żałuję, że ostatnio rozmawiałam z nim dawno. Może miał jakieś kłopoty, może brakowało mu jakiegoś wsparcia. Może gdybym do niego zadzwoniła, napisała, powiedziała parę przyjaznych słów... może wtedy by tego nie zrobił. Nie obwiniam się, ale żałuję.

Chcę wam powiedzieć: mówcie swoim przyjaciołom ile dla was znaczą. Mówcie im że ich kochacie. Ja Marcinowi nie zdążyłam tego powiedzieć...

Proszę was wszystkich, wierzących i niewierzących o modlitwę za niego. To był wspaniały człowiek, który dużo dobrego zrobił w życiu.

Proszę, módlcie się za niego.

Wyświetleń: 1048