Treść historii:
Historia wydarzyła się dzisiaj, w godzinach wieczornych. Jadę sobie rowerem. Pada deszcz. W końcu trafiłem na główną ulicę miasta, a stamtąd to już skręcam i jestem w domu. Jadę sobie główną ulicą moim rowerem szosowym (tzw. kolażówka), co ma koła cienkie jak tyłek węża, a twarde jak stal i mijam ludzi. Nie pedałuję, rower jedzie sam. 12,4 km/h mijają kolejne metry, a ja podziwiam szykowne kobiety zmierzające w swoje strony.
I nagle myślę: hmm, popiszę się i wejdę w zakręt na blokadzie tylnego koła, czyt bokiem 8). Myślę sobie, nie za szybko bo jest ślisko, ale dałem troszkę na pedały, może max 20 km/h wciskam tylny hamulec, daję skręt i... tylne koło ucieeeeeka, ucieka i ucieka. Odjechało mi całkiem i wiedziałem, że to będzie gleba. Jednak, że jako na rowerze to spędziłem mnóstwo lat życia, przeżyłem tysiące mniej i bardziej poważnych upadków, upadać umiem :D.
Rower oparł się kierownicą o chodnik, ja dłonią i kolanem lekko też się podparłem i w sumie tak się to skończyło. Zero obrażeń ani uszkodzeń sprzętu, właśnie o rower się najbardziej bałem. :D Najlepsze było to, jak cała ulica zamarła na moment. Ja podniosłem się spokojnie, powoli. Zastanowiłem się, wsiadłem na rower i odjechałem bez trzymanki ;pp

Najlepsze jest to, że parę miesięcy temu zrobiłem coś podobnego. Też przy ludziach. Tyle, że innym rowerem, na kamyczkach i odarłem sobie lekko prawą dłoń. Ale na szczęście też wolniutko jechałem.

Nie polecam poślizgów na rowerze.

Wyświetleń: 214