Treść historii:
W 2000r zmarł mój dziadek. Nie byłem z nim bardzo związany, gdy zmarł miałem 9 lat. Widywaliśmy się raz na kilka mies.
Przed pogrzebem zobaczyłem dziadka w trumnie. Widok ten na początku wcale mnie nie przeraził. Koszmar zaczął się dopiero w nocy po pogrzebie...
Położyłem, się spać jak na 9-latka przystało kolo 22.00, lecz nie zasnąłem od razu. Bałem się, że duch dziadka przyjdzie do mnie i będzie mnie straszył. Tej nocy spałem z rodzicami, bo sami doszli do wniosku, że mógł to być dla mnie szok.
Możecie powiedzieć, że to nie ma nic wspólnego z tematem, lecz taki był początek, a mój koszmar trwał kilka lat... Następne dni były podobne. Nie mogłem zasnąć, bo cały czas żyłem w świadomości, że duch dziadka przyjdzie i mnie nawiedzi. Rodzicom przestało się podobać wspólne spanie ze mną i zabronili mi przychodzić do nich w nocy. Zacząłem zasypiać średnio o 2.00-3.00 w nocy. Padałem ze zmęczenia organizmu. Często przed snem czytałem encyklopedie lub słowniki tylko po to by tak zmęczyć oczy, żeby same się zamknęły. Nie zawsze to pomagało. Wtedy jedynym sposobem na zaśniecie było wkradnięcie się rodzicom do łóżka (tylko przy nich czułem, że nawet jeśli dziadek przyjdzie to oni wystraszą sie równie bardzo jak i ja). Skradanie opanowałem do perfekcji. Potrafiłem przejść całe mieszkanie po ciemku nie potykając się o nic (przyzwyczajałem oczy do ciemności i widziałem przeszkody- np. pufy). Rodzice byli na to bardzo wyczuleni, ale ja i tak potrafiłem wsunąć się miedzy nich niepostrzeżenie.
Teraz trochę o samych snach... Do dziś pamiętam 2 sny z dziadkiem. Oba to koszmary. Pierwszy był o tym, że jechałem z całą rodziną samochodem w górskim terenie, który prowadził dziadek. Po chwili dziadek zaczął się szyderczo śmiać i zjechał z drogi, a auto stoczyło się z góry. Drugi był taki, że przychodzę do cioci i widzę jak ona kroi dziadka w trumnie i mówi mi, że będzie dziś na obiad (ohyda).
Po kilku miesiącach takiego stanu rodzice zaczęli się martwić. Lekarz przepisał mi jakiś "syrop" na sen. Po łyżeczce miałem paść. Nie działało nawet jak wypiłem 2 stołowe!!
Koszmar się skończył po kilku latach męki. Nie wiem co się stało, że pewnego dnia po prostu mogłem zasnąć nie myśląc już o duchach. Do połowy 1 klasy szkoły średniej nie oglądałem horrorów. Bałem się ich i bałem się, że powróci ten stan lęku przed duchami. Teraz już mam inny pogląd na zjawiska nadprzyrodzone (ciekawią mnie), w szczególności tematy z dziedziny demonologii, opętań i stygmatów. Staram się jednak nie zgłębiać ich zbytnio, bo uważam, że czasem lepiej wiedzieć mniej...

Wyświetleń: 524