Treść historii:
Widzę, ze jestem pionierem w tym dziale...ale do rzeczy. Kilka lat temu poznałem dziewczynę, spotykaliśmy się wraz z grupą znajomych, było siedzenie na ławkach do nocy, gadanie, granie na gitarze. Ona i ja zaprzyjaźniliśmy się, dużo gadaliśmy i spędzaliśmy razem czas.Takie pierdoły.Pewnego razu doszło do mnie, że ją kocham...długo jej tego nie mówiłem, nie chciałem schrzanić naszej znajomości.Ale w końcu pewnego razu, a dokładnie w Wigilię 6 lat temu powiedziałem jej co do niej czuje.Usłyszałem w odpowiedzi, że jestem jej przyjacielem...matko, nienawidzę tych słów...Nasze relacje układały się różnie, ale mimo to spędzaliśmy ze sobą mnóstwo czasu, przesiadywała u mnie dniami i nocami, oglądaliśmy filmy, gadaliśmy o byle czym, wariowaliśmy razem, ja grałem jej na gitarze piosenkę, którą skomponowałem do jej słów...stanowiliśmy świetny zespół, doskonale się uzupełnialiśmy i rozumieliśmy nawzajem.Dla kogoś z boku bylibyśmy wzorem pary.Nawet moja matula którego razu zapytała czy jesteśmy razem.Nie chciała mi uwierzyć, kiedy zaprzeczyłem.Jej babcia z kolei zawsze mnie zagadywała kiedy się za nią wezmę itd...Nazywała mnie swoim wnukiem (i do dziś to robi).Dziewczyna owa miała przez ten czas kilku chłopaków, co doprowadzało mnie do rozpaczy...ale wciąż czekałem w wierze. I to trwa do dziś, wciąż ją kocham, mimo tego, co się wydarzyło i wiem, ze nie przestane jej kochać. Z prostej przyczyny...wiem, że ona jest moim przeznaczeniem...ba, ona jest nawet czymś więcej.Mamy wspólne zainteresowania oraz pogląd na świat,oboje jesteśmy "odmieńcami" w szarej rzeczywistości więc ja ją nazywam Wiedźmą, a ona mnie Wiedźminem;p Wiecie, to uczucie trwa już tak długo i wcale nie gaśnie, nawet odwarze się powiedzieć, ze z każdym dniem kocham ją bardziej.Często się widzimy, spędzamy ze sobą dużo czasu, tak jak kiedyś...Nie wiem czy mogę powiedzieć, ze kocham ją nieszczęśliwie, bowiem to uczucie, mimo iż nie jest do końca spełnione, daje mi ogromną siłę do życia.Wiem że łączy nas coś specjalnego, coś co nie zdarza się codziennie...i nie wiem co mam o tym myśleć...mam mętlik w głowie.6 lat kocham jedną osobę, osobę, która nie odwzajemnia mego uczucia tak jak bym tego pragnął i albo jestem zdrowo je...gibnięty, albo nie jest to na darmo... Ale cóż, podobno Wilki kochają raz na całe życie.Wciąż będę czekał...Może kiedyś zdarzy się cud...;)

Wyświetleń: 709