Treść historii:
Na początku poprzedniego miesiąca przeżyłam najgorszą traumę w moim dorosłym życiu. Przez półtora roku byłam z chłopakiem, którego bardzo kochałam i który dawał mi wszystkie oznaki, że on również czuje to samo. Niestety w przeciągu dosłownie 7 dni przekonałam się, że wszystko to było tylko nietrwałą iluzją. Tydzień zaczął się jak każdy inny. Praca, dom, a później wspólnie spędzony u niego wieczór. Było idealnie i niczego nie chciałam zmieniać. Rankiem zauważyłam, że nagle stał się oziębły. Nie chciał abym go dotykała, całowała, a kiedy starałam się miło z nim porozmawiać, odpowiadał w oschły sposób. Czasami zdarzały się takie sytuacje, jednak nigdy nie odmawiał sobie seksu ze mną. Tego ranka odmówił. Przestraszyłam się na poważnie, ale zbagatelizowałam problem, ponieważ uspokoił mnie, że wszystko jest w porządku, a on ma dziś po prostu ciężki dzień. Poszłam do pracy, on został w domu i też miał gdzieś później wyjść. W pracy przez cały czas myślałam o nim. Na niczym nie mogłam się skupić. Wieczorem zadzwoniłam. Był oschły, niemalże opryskliwy. Wydarłam się na niego przez telefon i rozłączyłam. Cały wieczór płakałam, ponieważ mój chłopak nigdy tak się nie zachowywał. Nie rozmawialiśmy ze sobą do piątku. Przeżywałam piekło myślowe, ale za każdym razem kiedy chciałam do niego zadzwonić, myślałam o tym, jakim był sukinsynem i że ma się teraz wykazać. W sobotę nie wytrzymałam i zadzwoniłam. Chciałam się spotkać, ale on powiedział, że nie ma czasu. Nawciskałam mu przez telefon, że jest dzieciakiem i nie powinien tak postępować. Ja w ogóle nie wiem, o co chodzi, a on traktuje mnie tak, jakby przez ostatnie 1,5 roku nic nas nie łączyło. Byłam w szoku, rozwścieczona i zła. Zła na samą siebie i na niego. Z soboty na niedziele nie mogłam spać. Kręciłam się w łóżku, biłam z najgorszymi myślami. W końcu łyknęłam proszki nasenne i usnęłam. W niedzielę rano łaskawie otrzymałam od niego smsa. Ucieszona i pełna nadziei otworzyłam nową wiadomość. Jaka była jej treść? Zostawił mnie. Sukinsyn pieprzony mnie zostawił przez smsa! Spędziliśmy razem półtora wspaniałego roku. Dzieliliśmy ze sobą wszystko, co dwójka ludzi w naszym wieku może dzielić. Kochałam go, a on na każdym kroku zapewniał, że kocha mnie. Nagle ni z gruchy ni z pietruchy zaczyna się zachowywać jak gówniarz z przedszkola i w końcu bez żadnych wyjaśnień mnie zostawia. Co, przestał mnie kochać? Już mu nie wystarczam? A może zaczął się spotykać z inną, lepszą? Po tej całej akcji przez dwa tygodnie nie mogłam dojść do siebie. Ciągle płakałam, nie spałam nocami i w kółko rozmyślałam, o co tu chodzi. Czasami dzwoniłam do niego i niemalże błagałam na kolanach, płaszcząc się jak pies, żeby mi wyjaśnił, co takiego zrobiłam. W końcu łaskawca powiedział mi, że to koniec, że nie mam co liczyć na cokolwiek więcej. A jak zapytałam o powód rozstania, to co napisał? Że jemu po prostu było mnie żal i dlatego właśnie był ze mną! Żal?!?!?! Do jasnej cholery, 1,5 roku było mu mnie kurwa żal? Nienawidzę sukinsyna. Nienawidzę i najchętniej bym go wysłała prosto do piekła, żeby smażył się tam po wszystkie czasy!

Wyświetleń: 1469