Treść historii:
Konie kocham odkąd pamiętam. W przedszkolu dostałam pluszowego konika (mam go do dziś. :). Poza tym, mam też mnóstwo zdjęć na kucach z tamtego okresu.
Pierwszy raz na zaczęłam uczyć się jeździć w wieku 8 lat. Miałam ukochaną klacz - Pytkę, która wprowadziła mnie w świat lonżowania. Bo takie były moje jazdy. Na koń i w kółeczko. Niestety, na czwartej, czy piątej lekcji mojej Pytki zabrakło. Dostałam innego konia - ogiera. Nie mam pojęcia, co poszło źle... Spadłam. Złamałam rękę (niegroźnie), lecz moim rodzicom wystarczyło to, żeby skończyć naukę mojej jazdy (z biegiem czasu uświadomiłam sobie, że nie zależało im na koniach tak jak mi). We mnie upadek wzbudził jeszcze większą miłość do tych zwierząt. Nie kontynuowałam nauki.

***

Ostatni raz na koniu siedziałam w zeszłe wakacje. Umiem otrzymać się w siodle tylko podczas kłusu. Nie umiem anglezować. Chciałabym się tego nauczyć. Czy mi się uda.?
Jakby nie patrzec, mam jeszcze czas.. i nadzieje, że miłośc do koni pozwoli mi kiedyś jeździć i startować w zawodach crossowych.
Swoją droga...
Cross to mój ukochany sport. :)

Wyświetleń: 239