Treść historii:
Szałwiane loty w wieczności. Napięcie w głowie. Delikatne osuwanie się na ciepły i miękki dywan. Leżałem, ale nie istniałem. W końcu podziałałaś, szlachetna Pani... błogosławiłaś swoją mocą i pomogłaś wykonać kolejny krok ku oświeceniu. Lecimy, nad nad naszą planetą. Swobodny, wolny jak ptak. Niczym nieograniczony. Mknę, jako eteryczna forma zaklęta w mych kształtach. Ciemność, gwiazdy, światło... kosmos. Wszędzie dookoła planety, duże, małe. Świecące jasnym i ciepłym światłem punkciki układające się w konstelacje. Całkowita harmonia i spokój. Dookoła mnie inne świetliste punkciki, podobne do mnie. Mkniemy razem, w lekkim i zwiewnym tańcu miłości. W górę w górę w górę. Daleko nad nami znajduje się olbrzymi jasny punkt. Fluorescencja bieli, przyciąga nas. Mijamy ostatnie światy, mijamy wszystko, pozostaje ciemna przestrzeń rozświetlana naszym ciepłem. Zbliżamy się do jasnego punktu, robi się ogromny! Teraz rozciąga się po horyzont! Wszystko znika, jest spokój, rozluźnienie i radośnie pomykające światełka tuż pod powiekami... Dziękuję.

Wyświetleń: 327