Treść historii:
To moja trzecia dotychczasowa zweryfikowana inkarnacja. Rok 1719, Ukraina. Tym razem w wieku 15 lat okazałem się być dziewczyną. Stałem boso, ubrany w długą białą sukienkę (o ile można to nazwać sukienką). Miałem blond włosy za łopatki, splecione w warkocz, który podtrzymywała zielona wstążka. Dookoła mnie znajdowało się pole żyta albo pszenicy. Sielankowy obraz jesiennych zbiorów podczas jednego z tych ciepłych, przyjemnych dni kiedy słońce dogrzewa. Wszędzie pracowali ludzie. Pamiętam, że stałem na jakimś wzniesieniu wśród pól, z którego rozpościerał się wspaniały widok na pobliskie okolice. W oddali stał wiatrak.

Kolejna scena prezentowała się dość dramatycznie. Pomieszczenie, najprawdopodobniej miejsce w którym mieszkałem. Wysoki, łyso ostrzyżony mężczyzna z charakterystyczną kozacką szablą uderzył mnie kilkukrotnie w twarz. Wyszedł, a kiedy ja doszedłem do siebie opłukałem się w misce z wodą i wyszedłem na werandę.

Noc, las. Idę ciemną ścieżką. Koło mnie kroczą 3 inne dziewczyny. Wszystkie byłyśmy ubrane tak samo - charakterystyczne, długie, białe i powabne suknie. Sam fakt kroczenia po ścieżce w akompaniamencie księżyca rozświetlającego mroki nocy napawał mnie uczuciem mistycyzmu. Dochodzimy do jakiejś polany. Po środku płonie duże ognisko. Wszędzie dookoła dziewczęta ubrane w taki sam strój, co ja.

Następnie zobaczyłem siebie pracującego w pałacu, lub dworku jakiegoś bogatego szlachcica. Zajmowałem się dosłownie wszystkim: zmywaniem, praniem, dziećmi, domem, zwierzętami domowymi, porządkiem. Najwyraźniej było to moje ówczesne źródło dochodu.

Moja siostra była najbliższą mi osobą. Pamiętam, że opuściliśmy nocą wieś, w której mieszkaliśmy i udaliśmy się na pobliskie wzgórze z charakterystycznym drzewem. Najprawdopodobniej był to wiekowy dąb. Położyliśmy się na pagórku i obserwowaliśmy nocne niebo usłane gwiazdami.

Znów pojawia się wspominana wcześniej polana. Najwyraźniej jest to miejsce jakiegoś rodzaju schadzek. Po środku polany płonie duże ognisko. Dookoła dziewczęta w tym ja. Wszyscy ubrani dokładnie tak samo jak w obrazie trzecim. Trzymałem w ręku sztylet i wbiłem go w serce nieszczęsnego chłopca znajdującego się na prowizorycznym stole ofiarnym. Nie miałem wątpliwości, że w miejscu tym odbywały się jakieś modły, a chłopak definitywnie był ofiarą, której złożenie miało spowodować przychylność bogów. Później zostałem mianowany na przewodniczkę sekty.

Podsumowując karma tamtejszego życia. Byłem dobry, bardzo pruderyjny. Nie wiem, czy kiedykolwiek doświadczyłem współżycia z kimkolwiek. Przypuszczam, że mogłem być lesbijką. Na pewno zabiłem... poświęciłem jednego człowieka. Brałem szeroko definiowane halucynogeny i inne substancje poszerzające horyzonty. Wydaje mi się, że w wielu kwestiach żyłem marzeniami i wierzyłem w dobroć i szczęście.



Wyświetleń: 640