Treść historii:
Dziwnie się czuję, pisząc na takich stronach... W mojej szkole nie jestem zbyt lubiana (wszystko przez pewną durną osobę, ale to się stało w dosyć odległej przeszłości), więc przyjaciół nigdy nie miałam. Jedynie takie fałszywe ,,psiapsiułki'', które jednego dnia mnie ,,lubiły'', drugiego obgadywały. Przestałam wiec ufać ludziom. Tak jakoś dwa lata temu zaczęłam się kolegować z dwoma koleżankami - okazało się, że mamy takie samo hobby. Poza tym nie były różowymi plastikami, wiec się dogadywałyśmy. I znowu naiwnie uwierzyłam, że to przyjaźń... Jakoś rok temu zaczęło się między nami psuć. Teraz niby jesteśmy razem, ale tak naprawdę, to cokolwiek powiem - wyśmieją, nigdy nie pomogą, są dla mnie miłe, tylko wtedy, gdy czegoś ode mnie chcą...Jestem cichą myszką, żyjącą w swoim własnym świecie, więc ludzie mają mnie za dziwną. A raczej trendowatą. Inne, ,,normalne'' dziewczyny słuchają Justina Biebera i czytają Bravo. W domu też nie jest najlepiej, ojciec często traci pracę, dużo się denerwuje. Najgorsze, że nie mam nikogo, komu mogę się wyżalić, zwierzyć, czy po prostu pogadać...

Wyświetleń: 170