Treść historii:
Szkoła - na samą myśl mam ochotę popełnić harakiri! >.<" ( dla niewtajemniczonych "harakiri" - "samobójstwo" ). Moja ogólna i (prymitywna) niechęć zaczęła się, gdy tylko "poszłam" do gimnazjum. Było do dupy, jednak nie miałam większych problemów ze zdawaniem klas ;) Nie uczyłam się jakoś wybitnie, ale też nie leciałam na samych dwójach. Przeważnie miałam czwórki, trójki, czasami zdarzały się piątki, ale też oczywiście jedynki, dwójki, zwłaszcza z matematyki, której nienawidzę najbardziej ze wszystkich przedmiotów! Nauczyciele nie byli fajni, choć niektórzy byli "znośni", a niektórych chętnie bym podpaliła wraz z tą przeklętą szkoła >.>" Nie no żartuje! XD Nie myślcie sobie, że jestem jakąś sadystką, czy coś...xD No w każdym razie....po prostu w szkole miałam przejebane, moja klasa nie była fajna i szczerze jej nie lubiłam;/ Byłam obiektem żartów, nie zawsze, jednak zdarzyło się tak kilka razy. Czułam, że po prostu nie jestem lubiana i tyle. I nawet nie wiem, dlaczego. "Starałam" się być miła i koleżeńska, nigdy nikogo nie zwyzywałam ( oprócz w myślach ^.^"), nie byłam konfliktowa i nadal nie jestem, więc nie wiem stąd ta ogólna niechęć. Podejrzewam, że ma to związek z moim wyglądem, niektórzy ludzie oceniają innych po pozorach, które czasami bywają mylące, jednak jakoś udało mi się przetrwać gimnazjum. Nie było łatwo, ale udało mi się ;) Tylko, że teraz w liceum jest 1000000000! razy gorzej =o=. Nauczyciele są po prostu K.O.S.Z.M.A.R.N.I!!!!! Straciłam chęć do czegokolwiek, do nauki i wg. Chce już odejść z tej szkoły!!!!!!

Wyświetleń: 282