Treść historii:
Jestem nieśmiała, więc dużo mnie z tego powodu omija i będzie omijać. Mam mało znajomych, jedyną przyjaciółkę na szczęście podobną do mnie, a chłopaka nie miałam nigdy :/ Nie mam niskiej samooceny, wręcz przeciwnie, podobam się sobie, ale co mi z tego wyglądu skoro z wieloma chłopakami nie potrafię rozmawiać, nie wiem o czym, jak zagadać do osoby, która mi się podoba. Widzę jak niektórzy wyjątkowo wpatrują się we mnie, ale nic więcej, bo zazwyczaj oni również są nieśmiali. Wierzę, że kiedyś spotkam prawdziwą miłość, a zarazem zaczynam się bać o swoją samotność przez resztę życia. Prawie wszystkie koleżanki już kogoś miały lub mają a ja ciągle sama i sama. Jednak nie szukam kogoś na siłę bo to byłoby szczególnie bezsensowne, można powiedzieć, że czekam na królewicza, który zapuka mi do drzwi heh... więc z takim nastawieniem się raczej nie doczekam. W weekendy nie chodzę na żadne imprezy jak większość nastolatków, i tak pewnie czułabym się tam jak kosmita, bo często nie potrafię się odezwać przy większym gronie osób, a więc pozostaje mi to siedzenie w domu lub sporadyczny wypad gdzieś z jedną z koleżanek

Wyświetleń: 229