Treść historii:
Przez wiele lat, przez całą podstawówkę i gimnazjum byłam klasowym kozłem ofiarnym. Zawsze byłam z boku, wyśmiewana, poniżana. Wyśmiewana z powodu wyglądu. To mocno wpłynęło na moją psychikę. Stałam się zamknięta w sobie, nieśmiała, wręcz udawałam w szkole że mnie nie ma.

Uczyłam się dobrze, ze z ww. powodów nie cierpiałam chodzić do szkoły. Tak minęło cała podstawówka i gimnazjum. W liceum było lepiej. Okazało się, że klasa jest w porządku, polubiłam tych ludzi ale nie mogłam się "otworzyć", przełamać. Mimo, że byli fajni nie mogłam się jakoś z nimi dogadać i nadal stałam cały czas z boku klasy, nie przyjaźniłam się z nikim.

Gdy poznawałam kogoś ta osoba często na początku oceniała mnie jako wyniosłą, zimną. To nie była prawda, chciałam znaleźć przyjaciół ale to nie było takie proste. Dopiero gdy poznałam daną osobę bliżej zaczynałam czuć się w jej obecności swobodnie. Nawet mój przyjaciel po paru miesiącach znajomości powiedział mi kiedyś "kiedy cię poznałem wydawałaś się taka zimna i niedostępna, ale teraz wiem że jesteś bardzo fajna".

A teraz wszystko się zmieniło :)

Skończyłam liceum i jeszcze w wakacje stwierdziłam że się zmienię. To były drobne zmiany, ale znaczące. Widać w końcu dorosłam do nich, nabrałam poczucia wartości :)

Jeśli chodzi zmiany zewnętrzne: zaczęłam się delikatnie malować (wcześniej malowałam się bardzo rzadko), kupiłam parę nowych ciuchów które mi się na prawdę podobały (a nie takich na które akurat było mnie stać). Zamierzam na wiosnę ściąć włosy (a mam takie do pasa, zapuszczane od paru lat ;)).

Ale ważniejsze są zmiany wewnętrzne. Na rozpoczęcie roku szłam z optymizmem, z takim podejściem że poznam dużo ciekawych osób. Na początku studiów wielu rzeczy nie ogarniałam, ale okazało się że wspólne rozwiązywanie problemów integruje ludzi :) I tak zgrałam się z grupką dziewczyn z mojego roku, z którymi się teraz trzymam. Nie mam też żadnych kompleksów w związku z wyglądem (a miałam, bo do piękności nie należę). W końcu czuję się jak równy wśród równych.

Zyskałam też mnóstwo energii do działania. Okazało się że moje studia są niezwykle ciekawe. Jednocześnie poza studiami mam zamiar uczyć się hebrajskiego i angielskiego (na studiach mam włoski). Mam mnóstwo planów na przyszłość, chcę w przyszłym roku zrobić kurs przewodnika wycieczek...

I w ogóle jest dobrze :)

Nie wiem, jak to się stało. Przez wiele lat nie mogłam się przemóc żeby się zbliżyć do ludzi. Szczególnie w szkole czułam się jak UFO i mimo że chciałam się jakoś otworzyć na innych nic z tego nie wychodziło. A teraz nagle zdecydowałam że chcę się zmienić i zmieniłam :)

Oczywiście nie wszystko jest takie różowe... Jest pewien problem, który mnie od wielu miesięcy martwi, ale ostatnio dosyć nagle zobaczyłam drogę wyjścia z tego problemu :) A ściślej pokazała mi ją siostra ze zgromadzenia sióstr w Rybnie. Mam nadzieję że wkrótce doniosę wam że i tą sytuację już mam za sobą :)

Wyświetleń: 322